Leczenie padaczki
Leczenie Padaczki
leczenie padaczki (344)
leczenie padaczki opiera się na kilku podstawowych zasadach: precyzyjnym rozpoznaniem choroby, zwłaszcza gdy napady padaczkowe wystąpiły po raz pierwszy po trzydziestym roku życia bez uchwytnej przyczyny zewnętrznej (wykluczenie np. guzów mózgu) zawsze jeżeli to tylko możliwe stosowanie monoterapii (politerapia w przypadku niemożliwości kontroli pojedynczym lekiem) wdrażanie leczenia - wprowadzanie leku powoli, aż do uzyskania odpowiedniej dawki odstawienie leczenia - powoli zmniejszając dawkę zmiana leków - na zakładkę, powoli odstawiając jeden i powoli wprowadzając drugi leczenie długotrwałe stosowanie odpowiedniego leku do konkretnego rodzaju napadu stosowanie odpowiednio dużej dawki leku monitorowanie stężenia leku w surowicy - w niektórych przypadkach leczenie padaczki - Leki pierwszego rzutu: napady pierwotnie uogólnione - kwas walproinowy napady wtórnie uogólnione - karbamazepina napady częściowe - karbamazepina zespół Westa - vigabatryna, sterydy, ACTH padaczka rolandyczna - karbamazepina leczenie padaczki - Leczenie napadu padaczkowego: 10 mg diazepamu powoli i.v. lub 2 mg klonazepamu i.v., tlen jeżeli napady nie ustępują - powtórzenie dawki, tlen jeżeli napady nie ustępują - 20 mg diazepamu i.v. oraz fenytoina 15 mg/kg i.v. (do drugiej żyły nie szybciej niż 50 mg/kg), 40% glukoza, kokarboksylaza, tlen jeżeli napady nie ustępują - diazepam 100 mg we wlewie kroplowym w 500 mg glukozy (40 ml/h) i.v. jeżeli napady nie ustępują - możliwe zastosowanie innych leków - fenobarbital, lidokaina, klometiazol jeżeli napady nie ustępują - znieczulenie ogólne
leczenie padaczki (347)
leczenie padaczki opiera się na kilku podstawowych zasadach: precyzyjnym rozpoznaniem choroby, zwłaszcza gdy napady padaczkowe wystąpiły po raz pierwszy po trzydziestym roku życia bez uchwytnej przyczyny zewnętrznej (wykluczenie np. guzów mózgu) zawsze jeżeli to tylko możliwe stosowanie monoterapii (politerapia w przypadku niemożliwości kontroli pojedynczym lekiem) wdrażanie leczenia - wprowadzanie leku powoli, aż do uzyskania odpowiedniej dawki odstawienie leczenia - powoli zmniejszając dawkę zmiana leków - na zakładkę, powoli odstawiając jeden i powoli wprowadzając drugi leczenie długotrwałe stosowanie odpowiedniego leku do konkretnego rodzaju napadu stosowanie odpowiednio dużej dawki leku monitorowanie stężenia leku w surowicy - w niektórych przypadkach leczenie padaczki - Leki pierwszego rzutu: napady pierwotnie uogólnione - kwas walproinowy napady wtórnie uogólnione - karbamazepina napady częściowe - karbamazepina zespół Westa - vigabatryna, sterydy, ACTH padaczka rolandyczna - karbamazepina leczenie padaczki - Leczenie napadu padaczkowego: 10 mg diazepamu powoli i.v. lub 2 mg klonazepamu i.v., tlen jeżeli napady nie ustępują - powtórzenie dawki, tlen jeżeli napady nie ustępują - 20 mg diazepamu i.v. oraz fenytoina 15 mg/kg i.v. (do drugiej żyły nie szybciej niż 50 mg/kg), 40% glukoza, kokarboksylaza, tlen jeżeli napady nie ustępują - diazepam 100 mg we wlewie kroplowym w 500 mg glukozy (40 ml/h) i.v. jeżeli napady nie ustępują - możliwe zastosowanie innych leków - fenobarbital, lidokaina, klometiazol jeżeli napady nie ustępują - znieczulenie ogólne
leczenie padaczki (355)
leczenie padaczki opiera się na kilku podstawowych zasadach:
leczenie padaczki (360)
leczenie padaczki opiera się na kilku podstawowych zasadach:
leczenie padaczki (360)
leczenie padaczki opiera się na kilku podstawowych zasadach:
leczenie padaczki (343)
leczenie padaczki opiera się na kilku podstawowych zasadach: precyzyjnym rozpoznaniem choroby, zwłaszcza gdy napady padaczkowe wystąpiły po raz pierwszy po trzydziestym roku życia bez uchwytnej przyczyny zewnętrznej (wykluczenie np. guzów mózgu) zawsze jeżeli to tylko możliwe stosowanie monoterapii (politerapia w przypadku niemożliwości kontroli pojedynczym lekiem) wdrażanie leczenia - wprowadzanie leku powoli, aż do uzyskania odpowiedniej dawki odstawienie leczenia - powoli zmniejszając dawkę zmiana leków - na zakładkę, powoli odstawiając jeden i powoli wprowadzając drugi leczenie długotrwałe stosowanie odpowiedniego leku do konkretnego rodzaju napadu stosowanie odpowiednio dużej dawki leku monitorowanie stężenia leku w surowicy - w niektórych przypadkach leczenie padaczki - Leki pierwszego rzutu: napady pierwotnie uogólnione - kwas walproinowy napady wtórnie uogólnione - karbamazepina napady częściowe - karbamazepina zespół Westa - vigabatryna, sterydy, ACTH padaczka rolandyczna - karbamazepina leczenie padaczki - Leczenie napadu padaczkowego: 10 mg diazepamu powoli i.v. lub 2 mg klonazepamu i.v., tlen jeżeli napady nie ustępują - powtórzenie dawki, tlen jeżeli napady nie ustępują - 20 mg diazepamu i.v. oraz fenytoina 15 mg/kg i.v. (do drugiej żyły nie szybciej niż 50 mg/kg), 40% glukoza, kokarboksylaza, tlen jeżeli napady nie ustępują - diazepam 100 mg we wlewie kroplowym w 500 mg glukozy (40 ml/h) i.v. jeżeli napady nie ustępują - możliwe zastosowanie innych leków - fenobarbital, lidokaina, klometiazol jeżeli napady nie ustępują - znieczulenie ogólne
leczenie padaczki (346)
leczenie padaczki opiera się na kilku podstawowych zasadach: precyzyjnym rozpoznaniem choroby, zwłaszcza gdy napady padaczkowe wystąpiły po raz pierwszy po trzydziestym roku życia bez uchwytnej przyczyny zewnętrznej (wykluczenie np. guzów mózgu) zawsze jeżeli to tylko możliwe stosowanie monoterapii (politerapia w przypadku niemożliwości kontroli pojedynczym lekiem) wdrażanie leczenia - wprowadzanie leku powoli, aż do uzyskania odpowiedniej dawki odstawienie leczenia - powoli zmniejszając dawkę zmiana leków - na zakładkę, powoli odstawiając jeden i powoli wprowadzając drugi leczenie długotrwałe stosowanie odpowiedniego leku do konkretnego rodzaju napadu stosowanie odpowiednio dużej dawki leku monitorowanie stężenia leku w surowicy - w niektórych przypadkach leczenie padaczki - Leki pierwszego rzutu: napady pierwotnie uogólnione - kwas walproinowy napady wtórnie uogólnione - karbamazepina napady częściowe - karbamazepina zespół Westa - vigabatryna, sterydy, ACTH padaczka rolandyczna - karbamazepina leczenie padaczki - Leczenie napadu padaczkowego: 10 mg diazepamu powoli i.v. lub 2 mg klonazepamu i.v., tlen jeżeli napady nie ustępują - powtórzenie dawki, tlen jeżeli napady nie ustępują - 20 mg diazepamu i.v. oraz fenytoina 15 mg/kg i.v. (do drugiej żyły nie szybciej niż 50 mg/kg), 40% glukoza, kokarboksylaza, tlen jeżeli napady nie ustępują - diazepam 100 mg we wlewie kroplowym w 500 mg glukozy (40 ml/h) i.v. jeżeli napady nie ustępują - możliwe zastosowanie innych leków - fenobarbital, lidokaina, klometiazol jeżeli napady nie ustępują - znieczulenie ogólne
leczenie padaczki (354)
leczenie padaczki opiera się na kilku podstawowych zasadach:
leczenie padaczki (359)
leczenie padaczki opiera się na kilku podstawowych zasadach:
leczenie padaczki (359)
leczenie padaczki opiera się na kilku podstawowych zasadach:
Poprzednie